PĂĄginas sobre el tema:   < [1 2]
Gjuha jonë, sa e mirë...
Autor de la hebra: Rozafa

Fabiana Papastefani-Pezzoni  Identity Verified
Rumania
Local time: 18:17
Miembro 2003
inglés al albanés
+ ...
LOCALIZADOR DEL SITIO
E vazhdon prapë....... Mar 18, 2004

Shqipja standarde

Formimi i gjuhĂ«s letrare kombĂ«tare tĂ« njĂ«suar (gjuha standarte), si varianti mĂ« i pĂ«rpunuar i gjuhĂ«s sĂ« popullit shqiptar, ka qenĂ« njĂ« proĂČes i gjatĂ«, qĂ« ka filluar qĂ« nĂ« shekujt XVI-XVIII, por pĂ«rpunimi i saj hyri nĂ« njĂ« periudhĂ« tĂ« re, nĂ« shekullin XIX, gjatĂ« Rilindjes KombĂ«tare.
Ne vitin 1824 Naum Veqilharxhi filloi punen per te krijuar alfabetin shqip dhe ne vitin 1844 dhe 1845 u botua “Evetar”-i. Vaqilharxhi ishte i pari qe shp
... See more
Shqipja standarde

Formimi i gjuhĂ«s letrare kombĂ«tare tĂ« njĂ«suar (gjuha standarte), si varianti mĂ« i pĂ«rpunuar i gjuhĂ«s sĂ« popullit shqiptar, ka qenĂ« njĂ« proĂČes i gjatĂ«, qĂ« ka filluar qĂ« nĂ« shekujt XVI-XVIII, por pĂ«rpunimi i saj hyri nĂ« njĂ« periudhĂ« tĂ« re, nĂ« shekullin XIX, gjatĂ« Rilindjes KombĂ«tare.
Ne vitin 1824 Naum Veqilharxhi filloi punen per te krijuar alfabetin shqip dhe ne vitin 1844 dhe 1845 u botua “Evetar”-i. Vaqilharxhi ishte i pari qe shprehu qellimet e Rilindjes Kombetare ShqipĂ«tare nĂ«pĂ«rmjet traktatit tĂ« tij, parathĂ«nies sĂ« “Evetr”-it tĂ« pare dhe shume shkrimeve tĂ« tjera.

Në programin e Rilindjes, mësimi dhe lëvrimi i gjuhës amtare, përpjekjet për pasurimin e saj dhe pastrimin nga fjalët e huaja dhe të panevojëshme, zinin një vend qëndror. Gjatë kësaj periudhe, u zhvillua një veprimtari e gjerë letrare, kulturore dhe gjuhësore.

NĂ« vitin 1879, u krijua “Shoqata e tĂ« shtypurit shkronja shqip”, qĂ« i dha njĂ« shtysĂ« tĂ« re kĂ«saj veprimtarie. U hartuan gramatikat e para me synime normative dhe u bĂ« hapi i parĂ« pĂ«r hartimin e njĂ« fjalori kombĂ«tar i gjuhĂ«s shqipe, qĂ« Ă«shtĂ« “Fjalori i GjuhĂ«s Shqipe” i Kostandin Kristoforidhit, i botuar pas vdekjes sĂ« autorit, mĂ« 1904.

Gjatë periudhës së Rilindjes Kombëtare, u arrit të përvijoheshin dy variante letrare të kombit shqiptar, varianti letrar jugor dhe varianti letrar verior. U bënë gjithashtu, përpjekje për afrimin e këtyre varianteve dhe për njësimin e gjuhës letrare. Detyra e parë që duhej zgjedhur, ishte njësimi i alfabetit. Deri atëhere, shqipja ishte shkruar në disa alfabete: alfabeti latin, alfabeti grek, alfabeti turko-arab dhe alfabete të veçanta. Këtë detyrë e zgjidhi Kongresi i Manastirit, i mbledhur më 14 deri më 22 Nentor të vitit 1908, në qytetin e Manastirit, që sot ndodhet në Maqedoni. Ne këtë Kongres, pas shumë diskutimesh, u vendos që të përdorej një alfabet i ri, i mbështetur tërësisht në alfabetin latin, i plotesuar me nëntë digrame (dh, gj, ll, nj, rr, sh, th, xh, zh), dhe me dy shkronja me shenja diakritike (ç, ë), është alfabeti që ka edhe sot në perdorim gjuha shqipe. Kongresi e la të lire edhe përdorimin e alfabetit të Stambollit, që kishte mjaft përhapje, por koha ja leshoi vendin alfabetit të ri, që u paraqit në Kongres, pra alfabetit të sotëm.

NjĂ« hap tjetĂ«r pĂ«r njĂ«simin e gjuhĂ«s letrare shqipe, bĂ«ri “Komisioni letrar shqip”, qĂ« u mblodh nĂ« ShkodĂ«r nĂ« vitin 1916. Komisioni nĂ«nvizoi si detyrĂ« themelore lĂ«vrimin e gjuhĂ«s letrare shqipe dhe zhvillimin e letĂ«rsisĂ« shqiptare. Ky komision gjuhĂ«tarĂ«sh e shkrimtarĂ«sh, krijuar pĂ«r tĂ« ndihmuar nĂ« formimin e njĂ« gjuhe letrare tĂ« pĂ«rbashkĂ«t pĂ«rmes afrimit tĂ« dy varianteve letrare nĂ« pĂ«rdorim, vlerĂ«soi variantin letrar tĂ« mesĂ«m, si njĂ« urĂ« nĂ« mes toskĂ«rishtes dhe gegĂ«rishtes dhe pĂ«rcaktoi disa rregulla pĂ«r drejtshkrimin e tij, tĂ« cilat ndikuan nĂ« njĂ«simin e shqipes sĂ« shkruar.

Vendimet e Komisionit letrar shqip për gjuhën letrare e për drejtshkrimin e saj, u miratuan më vonë edhe nga Kongresi Arsimor i Lushnjës (1920) dhe vijuan te zbatoheshin deri në Luftën e Dytë Botërore.

Pas Luftës së dytë Botërore, puna për njesimin e gjuhës letrare kombëtare (gjuhës standarte) dhe të drejtshkrimit të saj, nisi te organizohet nga Instituti i Shkencave. U krijuan komisione të posaçme për hartimin e projekteve të drejtshkrimit. Kështu, u hartuan disa projekte në vitet 1948, 1951, 1953 e 1956. U organizuan gjithashtu, dy konferenca shkencore në vitin 1952, për të diskutuar për problemin e gjuhës letrare.

Me 1967, u botua nga Instituti i HistorisĂ« dhe i GjuhĂ«sisĂ«, projekti i ri “Rregullat e drejtshkrimit tĂ« shqipes”. Ky projekt filloi tĂ« zbatohet nĂ« tĂ« gjithĂ« hapsiren shqiptare, nĂ« RepublikĂ«n e ShqipĂ«risĂ«, nĂ« KosovĂ« dhe nĂ« Mal tĂ« Zi. NdĂ«rkohĂ«, perpjekje pĂ«r njesimin e gjuhes letrare dhe tĂ« drejtshkrimit tĂ« saj, bĂ«heshin edhe nĂ« Kosove.

NĂ« vitin 1968, u mblodh Konsulta GjuhĂ«sore e PrishtinĂ«s, e cila, e udhĂ«hequr nga parimi “njĂ« komb-njĂ« gjuhĂ« letrare”, vendosi qĂ« projekti i ortografisĂ« i vitit 1968, posa tĂ« miratohej e tĂ« merrte formĂ«n zyrtare nĂ« RepublikĂ«n e ShqipĂ«risĂ«, do tĂ« zbatohej edhe nĂ« KosovĂ«. Vendimet e kĂ«saj Konsulte kanĂ« qenĂ« me rĂ«ndĂ«si tĂ« jashtĂ«zakonshme pĂ«r njesimin e gjuhes letrare kombĂ«tare shqipe.

Projekti “Rregullat e drejtshkrimit tĂ« shqipes “ i vitit 1967, pas njĂ« diskutimi publik, ai u paraqit pĂ«r diskutim nĂ« Kongresin e Drejtshkrimit tĂ« Shqipes, qe u mblodh nĂ« TiranĂ«, nĂ« vitin 1972, i cili ka hyrĂ« nĂ« historinĂ« e gjuhes shqipe dhe tĂ« kulturĂ«s shqiptare, si Kongresi i njĂ«simit tĂ« gjuhĂ«s letrare kombĂ«tare.

Kongresi i Drejtshkrimit tĂ« Shqipes, nĂ« tĂ« cilin morĂ«n pjesĂ« delegatĂ« nga tĂ« gjitha rrethet e ShqipĂ«risĂ«, nga Kosova, nga Maqedonia dhe nga Mali i Zi dhe nga arbĂ«reshet e ItalisĂ«, pasi analizoi tĂ« gjithĂ« punĂ«n e berĂ« deri atĂ«here pĂ«r njesimin e gjuhĂ«s letrare, miratoi njĂ« rezolutĂ«, nĂ« tĂ« cilĂ«n pĂ«rveç tĂ« tjerash, pohohet se “populli shqiptar ka tashmĂ« njĂ« gjuhĂ« letrare tĂ« njĂ«suar”.

Gjuha letrare kombëtare e njësuar (gjuha standarte), mbështetej kryesisht në variantin letrar të jugut, sidomos në sistemin fonetik por në të janë integruar edhe elemente të variantit letrar të veriut.

Pas Kongresit tĂ« Drejtshkrimit, janĂ« botuar njĂ« varg vepra tĂ« rĂ«ndĂ«sishme, qĂ« kodifikojnĂ« normat e gjuhĂ«s standarte, sic janĂ« “Drejtshkrimi i gjuhes shqipe” (1973), “Fjalori i gjuhĂ«s sĂ« sotme letrare (1980), Fjalori i shqipes sĂ« sotme (1984), Fjalori Drejtshkrimor i gjuhĂ«s shqipe (1976), Gramatika e gjuhĂ«s sĂ« sotme shqipe I Morfologjia (1995), II Sintaksa (1997).

Veçori tipologjike të Shqipes së sotme standarde.

Nga ana strukturore, paraqitet sot si një gjuhë sintetiko-analitike, me një mbizotërim të tipareve sintetike dhe me një prirje drejt analitizmit. Një pjesë e mirë e tipareve të saj fonetike dhe gramatikore, janë të trashëguara nga një periudhë e lashtë indoevropiane, një pjesë tjeter janë zhvillime te mëvonshme.
Shqipja ka sot një sistem fonologjik të vetin, që përbëhet nga shtatë fonema zanore dhe 29 fonema bashkëtingëllore. Shkruhet me alfabet latin të caktuar në vitin 1908 në Kongresin e Manastirit.

Alfabeti i shqipes ka 36 shkronja, nga të cilat 25 janë të thjeshta (a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, x, y, z), 9 janë bigrame (dh, gj, ll, nj, rr, sh, th, xh, zh) dhe 2 me shkronja diakritike (ë, ç).

Shqipja ka theks intensiteti dhe përgjithësisht të palëvizshëm gjate fleksionit. Në shumicen e rasteve, sidomos në sistemin emëror, theksi bie në rrokjen e parafundit.
Shqipja ka një sistem të zhvilluar (të pasur) formash gramatikore, ka një sistem lakimi binar: lakimin e shquar dhe të pashquar, ruan ende mirë format rasore (ka pesë rasa), sistemin prej tri gjinish (mashkullore, femërore dhe asnjanëse), kjo e fundit po shkon drejt zhdukjes, mbahet vetëm në një kategori të veçantë emrash foljorë, të tipit: të shkruarit, të menduarit, etj.

Sistemi emëror ka trajtë të shquar dhe të pashquar dhe për pasojë, edhe lakim të shquar e të pashquar; nyja shquese është e prapavendosur si në rumanisht dhe në bullgarisht; ka nyje të përparme te emrat në rasen gjinore (i, e malit) dhe te mbiemrat e nyjshëm (i mirë, i vogël, etj)., te emrat asnjanës të tipit të folurit, etj. Përvec fleksionit me mbaresa të veçanta, shqipja njeh edhe fleksionin e brendshëm (dash ~ desh, marr ~ merr); ka dy tipe strukturorë mbiemrash të ngjashëm (i madh, i ndershëm) dhe të panyjshem (trim, besnik). Te numërorët përdor kryesisht sistemin decimal (dhjetë, tridhjetë, pesëdhjetë), por ruan edhe sistemin vigezimal (njëzet, dyzet); numërorët e përberë nga 11-19, formohen duke vënë numrin e njësheve përpara, parafjalën mbë dhe pastaj dhjetshet (njëmbëdhjetë, dymbëdhjetë, etj) si në rumanisht dhe në gjuhët sllave.

Sistemi foljor paraqitet mjaft i larmishem. Shqipja ka një sistem të pasur formash menyrore dhe kohore, një pjesë të e cilave janë të trashëguara nga një periudhë e hershme, një pjesë janë kryer gjatë evolucionit të saj historik. Folja ka gjashtë menyra; (dëftore, lidhore, kushtore, habitore, dëshirore, urdhërore) dhe tri forma të pashtjelluara (pjesore, paskajore dhe përcjellore). Koha e ardhëshme ndërtohet në menyre analitike, me dy forma: me do (forma e foljes dua) + lidhore (do të punoj) dhe me foljen ndihmëse kam + paskajore (kam për të punuar).

Rendi i fjalëve në fjali është përgjithësisht i lirë, por më i zakonshem është rendi subjekt+verb+objekt.
Leksiku i gjuhës shqipe përbëhet prej disa shtresash. Një shtresë të veçantë përbëjnë fjalët me burim vendas, të trashëguar nga një periudhë e lashtë indoevropiane (ditë, natë, dimër, motër, jani, etj.), ose të formuara më vonë, me mjete të shqipes (ditor, dimëror, i përnatshëm).

Një shtresë tjetër, përbëjnë fjalët e huazuara nga gjuhë të tjera, si pasojë e kontakteve të popullit shqiptar me popuj të tjerë gjatë shekujve. Fjalët e huazuara kanë hyrë nga greqishtja, greqishtja e vjetër dh e re, nga latinishtja dhe gjuhët romane, nga sllavishtja dhe nga turqishtja.
Shqipja, me gjithë huazimet e shumta, ka ruajtur origjinalitetin e saj, si gjuhë e veçantë indoevropiane.

Përhapja e gjuhës shqipe

Shqipja flitet sot nga mĂ« se gjashtĂ« milionĂ« vetĂ« nĂ« RepublikĂ«n e ShqipĂ«risĂ«, nĂ« KosovĂ«, nĂ« viset shqiptare tĂ« MaqedonisĂ«, tĂ« Malit tĂ« Zi, tĂ« SerbisĂ« jugore, si dhe nĂ« viset e ÇamerisĂ« nĂ« Greqi. Shqipja flitet gjithashtu, nĂ« ngulimet shqiptare nĂ« Itali, nĂ« Greqi, nĂ« Bullgari, nĂ« UkrainĂ«, si dhe nĂ« shqiptarĂ« tĂ« mĂ«rguar nĂ« viset e ndryshme tĂ« botĂ«s para LuftĂ«s se DytĂ« BotĂ«rore dhe nĂ« kĂ«tĂ« dhjetĂ«vjeçarin e fundit.

Gjuha shqipe mĂ«sohet dhe sudjohet nĂ« disa universitete dhe qĂ«ndra albanologjike nĂ« bote, si nĂ« Paris, RomĂ«, Napoli, KozencĂ«, Plermo, Leningrad, Pekin, MĂŒnchen, Bukuresht, Selanik, Sofie etj.

Studimet për Gjuhën Shqipe

Gjuha dhe kultura e shqiptarëve, lashtësia dhe karakteri origjinal i tyre, kanë tërhequr prej kohësh vëmendjen e studjuesve të huaj dhe shqiptarë që në shekullin XVIII dhe më parë. Në mënyrë të veçantë, gjuha, historia dhe kultura e shqiptarëve, tërhoqi vëmendjen e botës gjermane. Me të u mor edhe një filozof i madh, sic ishte Gotfrid Vilhelm Lerbnitz, që punoi një shekull para lindjes së gjuhësisë krahasimtare. Ai mendonte, se studimi krahasues i gjuhëve ishte themelor për të ndërtuar një histori universale të botës, për ta kuptuar dhe për ta shpjeguar atë. Në disa letra, qe ai i shkruante një bibliotekari të Bibliotekës Mbretërore të Berlinit, në fillim të shekullit XVIII, shprehet edhe për natyrën dhe prejardhjen e gjuhës shqipe dhe pas disa luhatjeve, arriti në përfundimin, se shqipja është gjuha e ilirëve të lashtë.

MegjithatĂ«, studimet shkencore pĂ«r gjuhĂ«n shqipe, si dhe pĂ«r shumĂ« gjuhĂ« tĂ« tjera, nisĂ«n pas lindjes sĂ« gjuhĂ«sisĂ« historike-krahasuese nga mesi i shekullit XIX. NjĂ« nga themeluesit e kĂ«saj gjuhĂ«sie, dijetari gjerman Franz Bopp, arriti tĂ« provonte qĂ« nĂ« vitin 1854, se shqipja bĂ«nte pjesĂ« nĂ« familjen e gjuhĂ«ve indoevropiane dhe se zinte njĂ« vend tĂ« veçantĂ« nĂ« kĂ«tĂ« familje gjuhĂ«sore. Pas tij, studjues tĂ« tjerĂ«, si G.Meyer, H.Pedersen, N.Jokli, studjuan aspekte tĂ« ndryshme tĂ« leksikut dhe tĂ« strukturĂ«s gramatikore tĂ« gjuhĂ«s shqipe. G.Meyer do tĂ« hartonte qĂ« nĂ« vitin 1891 njĂ« Fjalor etimologjik tĂ« GjuhĂ«s shqipe (Etymologisches Wörterbuch der albanesischen Sprache, Strasburg 1891), i pari fjalor i kĂ«tij lloji pĂ«r shqipen. PĂ«rveç kĂ«tyre, njĂ« varg i madh gjuhĂ«tarĂ«sh tĂ« huaj, si F.Miclosich, G.Weigand, C.Tagliavini, St.Man, E.Hamp, A.Desnickaja, H.Ölberg, H.Mihaescu, W.Fredler, O.Bucholtz, M.Huld, G.B.Pellegrini, etj. kanĂ« dhĂ«nĂ« kontribute tĂ« shĂ«nuara pĂ«r studimin e historisĂ« sĂ« gjuhĂ«s shqipe, tĂ« problemeve qĂ« lidhen me prejardhjen e saj, me etimologjinĂ«, fonetikĂ«n dhe gramatikĂ«n historike, si edhe nĂ« studimin e gjendjes sĂ« sotme tĂ« shqipes.

NdĂ«rkohĂ«, krahas studimeve pĂ«r gjuhĂ«n shqipe tĂ« albanologĂ«ve tĂ« huaj, lindi dhe u zhvillua edhe gjuhĂ«sia shqiptare. Ajo i ka fillimet e saj qĂ« nĂ« shekullin XVII, kur Frang Bardhi botoi tĂ« parin fjalor tĂ« gjuhĂ«s shqipe “Dictionarium Latino-Epiroticum” (1635). GjatĂ« Rilindjes KombĂ«tare u botuan disa gramatika tĂ« gjuhĂ«s shqipe. KĂ«shtu, nĂ« vitin 1864, DhimitĂ«r Kamarda, njĂ« nga arbĂ«reshĂ«t e ItalisĂ«, botoi veprĂ«n “Laggio della grammatica comparata sulla lingua albanese”, Livorno 1864, vĂ«ll.II “L’Apendice al saggio dalla gramatica comparata sulla lingua albanese”, Prato 1866. MĂ« 1882, Kostandin Kristoforidhi botoi “GramatikĂ«n e gjuhĂ«s shqipe” dhe mĂ« 1806, Sami FrashĂ«ri botoi “ShkronjĂ«toren e gjuhĂ«s shqipe”, dy vepra gjuhĂ«sore tĂ« rĂ«ndĂ«sishme tĂ« shekullit XIX pĂ«r gramatologjinĂ« e gjuhĂ«s shqipe. Nga fundi i shekullit XIX, Kostandin Kristoforidhi pĂ«rgatiti edhe njĂ« “Fjalor tĂ« gjuhĂ«s shqipe”, i cili u botua nĂ« vitin 1904 dhe pĂ«rbĂ«n veprĂ«n mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme tĂ« leksikografisĂ« shqiptare, qĂ« u botua para LuftĂ«s se DytĂ« BotĂ«rore. NĂ« vitin 1909, botohet Fjalori i shoqĂ«risĂ« “Bashkimi”.

Pas shpalljes së Pavarësisë, u botuan një varg gramatikash dhe fjalorë dygjuhësh, për të plotësuar nevojat e shkollës dhe të kulturës kombëtare. Në fushën e gramatikës u shqua sidomos Proff. Dr.Aleksandër Xhuvani.
Collapse


 

Monika Coulson  Identity Verified
Local time: 09:17
Miembro 2001
inglés al albanés
+ ...
LOCALIZADOR DEL SITIO
Pastërtia e gjuhës shqipe Apr 13, 2004

Pastërtia e gjuhës shqipe është një nevojë e një detyrë e çdo njeriu, që rrjedh nga ndjenja e lartë e fisnike e kombësisë.

Aleksandër Xhuvani


 

Monika Coulson  Identity Verified
Local time: 09:17
Miembro 2001
inglés al albanés
+ ...
LOCALIZADOR DEL SITIO
Çështja e pastĂ«rtisĂ« pĂ«r gjuhĂ«n shqipe Apr 13, 2004

Në qoftë se për të gjitha gjuhët çështja e pastërtisë është me rëndësi të madhe, për gjuhën shqipe ajo ka rëndësi jetësore.

Marko La Piana


 

Monika Coulson  Identity Verified
Local time: 09:17
Miembro 2001
inglés al albanés
+ ...
LOCALIZADOR DEL SITIO
Pasqyra e kombit Apr 13, 2004

Gjuha është pasqyra më e qartë e një kombi dhe e kulturës së tij.

Eqrem Çabej


 
Giuseppe Catapano - Thot parlava albanese 1984, Roma Feb 8, 2012

Monika Coulson wrote:

dhe rrëqethës ky shkrimi Fabiana...

Nuk e di, sikur është shkruar nga ndonjë mysliman fanatik më duket. Po ndoshta dhe jo...

Mgjt, ajo puna e prejardhjes së njëjtë të arabëve me atë të shqiptarëve mund të vërtetohet lehtë me anë të një analize të ADN-së.

Dhe së fundi, e pranoj atë përcaktimin e fundit se vetëm shkencëtarët mund ta japin fjalën e fundit, të mbështetur mbi fakte dhe jo llogje fjalësh.
Gjithë të mirat,
Monika



Ky ĂšshtĂš njĂš studim i Giuseppe Catapano, pĂšr tĂš cilin janĂš dashur shumĂš vjet tĂš jetĂšs sĂš tij. MĂšnyra e kĂšrkimit tĂš historisĂš nĂšpĂšrmjet fjalĂšve, ĂšshtĂš edhe ajo shkencĂš edhe pse ndoshta jo aq e saktĂš sa ADN. Nuk kam shumĂš qĂš merrem me studimin e historisĂš sĂš antikitetit, por njĂš gjĂš mĂš ka rĂšnĂš shpejt nĂš sy: historia ĂšshtĂš shumĂš e ndĂšrlikuar dhe lidhjet mes vendeve tĂš ndryshme janĂš tĂš shumĂšfishta. Mjafton qĂš tĂš fillosh tĂš studiosh personalitete tĂš ndryshĂšm tĂš saj, dhe del nĂš pah menjĂšhery ky aspekt. PĂšr kĂštĂš, besoj se ka tĂš ngjarĂš qĂš shumĂš copĂšza tĂš njĂš historie qĂš ne injorojmĂš, tĂš jenĂš pjesĂš reale e shumĂš aspekteve tĂš ndryshme qĂš pĂšrbĂšjnĂš historinĂš.

PĂšrshĂšndetje


 
PĂĄginas sobre el tema:   < [1 2]


Este foro no tiene moderador especĂ­ficamente asignado.
Para denunciar violaciones a las reglas del sitio u obtener ayuda, pĂłngase en contacto con el personal del sitio »


Gjuha jonë, sa e mirë...

Advanced search






SDL MultiTerm 2021
One central location to store and manage multilingual terminology.

By providing access to all those involved in applying terminology (such as engineers, marketers, translators, and terminologists), our terminology management solution ensures consistent and high-quality content from source through to translation.

More info »
Protemos translation business management system
Create your account in minutes, and start working! 3-month trial for agencies, and free for freelancers!

The system lets you keep client/vendor database, with contacts and rates, manage projects and assign jobs to vendors, issue invoices, track payments, store and manage project files, generate business reports on turnover profit per client/manager etc.

More info »



Forums
  • All of ProZ.com
  • BĂșsqueda de tĂ©rminos
  • Trabajos
  • Foros
  • Multiple search